woensdag 1 november 2023

Curico en op weg naar Santiago

 

Intussen nadert het einde van onze reis en zijn we vandaag aangekomen in Santiago.

Gisteren hebben we bijna de hele dag rondgereden in de buurt van Curico.

We reden vanuit de stad naar het westen, richting kust, maar daar zijn we net niet geraakt omdat de weg te slecht werd.

De regio rond Curico is heel vruchtbaar, er zijn zoals eerder reeds gezegd heel veel wijngaarden, maar daarnaast zijn er ook andere vooral fruitteelten, vooral aardbeien, sinaasappels, mandarijnen en watermeloenen zagen we langs de weg, maar ook aardappels enzo…

Iedereen teelt hier iets en er is een handeltje onder elkaar, vandaar dat er hier ook weinig supermarkten zijn.

We maakten een mooie rit, maar het nadeel was dat dit helemaal geen toeristische regio is, en dus ook niet voorzien is op toeristen die van de mooie uitzichten willen genieten.  Er zijn daardoor nergens stopplaatsen om eens fatsoenlijk van het landschap te genieten.  Als er een stopplaats is, ligt die voor huizen waar je dan weer niets van het landschap ziet.





Maar we willen Chili zien zoals het is, en dat hebben we ten volle gedaan.

Het was alweer een stuk in de namiddag eer we terug in Curico stad waren en dan zijn we eerst nog maar eens naar de Mall geweest, daar is een foodcourt en daar zijn we een broodje gaan eten bij Subway.

Daarna zijn we nog eens naar de Plaza de Armas gewandeld en hebben we genoten van het aan ons voorbij trekkende Chileense leven.  Een terrasje kan je hier niet doen, wegens er zijn er geen, dus kochten we ons maar een flesje frisdrank onderweg.

Vanmorgen vertrokken we dan richting Santiago, waar we onze huurwagen zouden gaan inleveren.  Was wel spannend…Santiago is een grote stad met rond de 8 miljoen inwoners (de helft van de Chileense bevolking woont hier of in de randsteden van Santiago)

Maar het was merkwaardig rustig op de weg.  We hadden opgezocht en Allerheigligen zou geen feestdag zijn in Chili, maar nu bleek dat toch zo te zijn.  Geluk voor ons, zo geraakten we rustig en zonder problemen waar we moesten zijn, bij de autoverhuur die iets buiten de luchthaven ligt.

We hadden vastgesteld dat we intussen een kras op de wagen hadden, en we gingen ervan uit dat dit gebeurde in één van de ondergrondse parkeergarages bij één van onze hotels, dat er daar een auto te kort tegen gereden was en zo de kras veroorzaakt had.  Met een bang hartje (we waren wel verzekerd, maar toch al dat gedoe errond…) leverden we de wagen in, maar daar werd ons gezegd dat die kras er al opzat voor wij de wagen huurden.  Oef dus en ook wel eerlijk van Sixt, de maatschappij waar wij huurden.

Wagen ingeleverd en dan zou een shuttle busje ons naar de luchthaven brengen, waar we dan een taxi naar Santiago stad zouden nemen.  Maar het geluk zat ons mee en de man van de verhuurmaatschappij maakte van onze huurwagen een Ubertaxi en bracht ons met diezelfde wagen aan een voordeliger tarief dan een taxi tot voor de deur van ons hotel in centrum Santiago.

Veel vroeger dan verwacht waren we hierdoor reeds in ons hotel aangekomen.

Het is een superchique hotel, je moet er zelfs geen deur zelf open doen.

De rest van de intussen namiddag hebben we in de stad rondgewandeld.

Het echte toeristische, interessante centrum is helemaal niet groot, kwam daar nog bij dat het feestdag was en alle winkels toe waren en zodoende was er minder leven in de stad.

Belangrijkste hebben we echter vroeger al eens bezocht, La Moneda, waar op 11 september 1973 door de aanhangers van Pinochet, een staatsgreep op Allende gebeurde. Een heel belangrijke gebeurtenis in de geschiedenis, en doordat ik een heel grote fan ben van de boeken van Isabel Allende (nicht van) ook een plaats die iets betekent omdat zij regelmatig over deze periode in haar boeken schrijft.

Plaza de Armas met de oudste kathedraal van Chili en de enige plaats tot nu toe in Chili waar we terrasjes hebben gezien.  Voor de rest hebben we wat rondgelopen en gekeken, morgen voormiddag hebben we nog tijd om nog een ander deel te bezoeken.







Het was stilaan tijd voor onze aperitief en ons avondeten in het hotel.

maandag 30 oktober 2023

Chillan - Curico

 


Vandaag hebben we uitgeslapen.  We namen onze tijd voormiddag, en checkten iets later uit dan we gewoon zijn.  We hadden ook niet zo’n grote afstand af te leggen vandaag, dus het kon wat rustiger.

Namiddag rond half 3 kwamen we aan in ons hotel in Curico, hetzelfde waar we enkele dagen geleden ook logeerden.  We werden al direct herkend en vriendelijk begroet door het personeel.

Na een snelle check-in reden we naar de plaatselijke Mall.  Ik had dringend nieuwe skechers nodig, want ik heb er hier al een paar versleten door het vele rondlopen.

Er is hier net buiten het centrum een enorm modern winkelcentrum (Mall) waar je alles kan vinden wat je wil, met de nodige centjes natuurlijk.  Je vindt er alle merken die je bij ons ook kan vinden.  Naar onze normen is dit te vergelijken met wat wij kennen, maar volgens Chileense normen is dit toch iets duurder en luxueuzer dan wat hunne portemonnee aankan.  Zoals eerder gezegd, skechers kosten hier even veel als bij ons, maar een Chileen verdient niet evenveel als wij….

Toen we in 2011 hier waren, was Curico een levendig stadje.  Ondanks de aardbeving van 2010 en de vele nog niet herstelde gebouwen die we toen zagen, was er leven in de straten en vooral rondom het centrale plein.  Nu 12 jaar later is de stad uitgestorven.  Het centrale plein, Plaza de Armas, is nog evenzeer een oase van rust, maar errond is niets meer te beleven.

Er zijn nog weinig winkels in de aangrenzende straten en horeca ontbreekt compleet. Wij klagen bij ons dat grote winkelcentra het leven uit de stadscentra wegtrekt, hier is het niet anders, het is zelfs erger.  De Mall heeft ook een foodcourt en zelfs een Starbucks, dus het centrum heeft zich verlegd van het centrum van de stad naar de Mall.  Spijtig want zo gaat ook de eigenheid van een stad weg.  Verder heeft de pandemie er hier ook erger ingehakt dan bij ons.  Bij ons was er steun op alle punten voor iedereen die het nodig had, hier was er niets….Je kon je spaarcenten opleven en daarna…. Einde!  Dat wil ook zeggen dat mensen die een zaak hadden, nooit opnieuw zijn kunnen beginnen omdat hun geld op was.  Dit is een verhaal dat we gedurende de afgelopen weken meermaals hoorde…

 

Het weer was in alle geval vandaag al beter dan de afgelopen dagen.  Het was rond de 20° en een beetje bewolkt, maar daar waren wij al blij mee, genoeg koud eb regen gehad de afgelopen dagen

zondag 29 oktober 2023

Huilo Huilo en Chillan

 

28 en 29 oktober

Ik heb gewacht tot vandaag om al onze fantastische avonturen van gisteren te vertellen, want het was echt wel een heel speciale dag.

Van vrijdag op zaterdagnacht is het echt beginnen te stormen dat het geen naam meer heeft.  We konden er niet van slapen zo’n lawaai was er buiten.  Daarbij viel de elektriciteit ook nog uit.  Op zich niet zo erg, het was toch nacht, maar je weet nooit hoe lang zoiets gaat duren.

Toen we naar het ontbijt ploegden (tegen de wind in, want het was in een ander gebouw te doen) merkten we al dat dit niet ging goedkomen vandaag.  Iemand van het personeel stelde ons ook al gerust, dat dit het weer voor de rest van de week zou zijn….Maar ja we zijn hier en proberen er het beste van te maken.

Na het ontbijt, toch maar naar de ingang van het Nationale park gereden en daar kregen we te horen dat het gesloten was tot 14.00u, dan zou de wind gaan liggen en zouden de wandelpaden open gaan.  Eigenlijk hadden we dit ook wel verwacht want bij zo’n wind ga je echt niet in bossen rondwandelen…

Beetje rondgereden in de omgeving en wat stormschade gaan vaststellen dan maar…  Een eindje buiten het dorpje waar wij verblijven was het dak of was het hele gebouw gaan waaien, er stond brandweer bij maar ik denk dat er niet veel meer te redden viel.  Daarna terug naar onze cabana om op te warmen en te Nixflixen want intussen was de elektriciteit weer eens uitgevallen en zaten we helemaal zonder iets te doen.

Het weer werd echter niet veel beter, de wind minderde ietskes, maar de regen bleef hozen. 

Er is nog een tweede mooi hotel dat we wilden zien en daar zijn we dan toch nog naartoe gewandeld, Magic Mountan, heel speciaal (zie foto)



Gelukkig was er nog een binnenactiviteit!  Er is het museum van de vulkaan.  Hiervoor moet je eerst wel een kleine kilometer langs één van da wandelpaden lopen, maar daarna kan je gedurende ongeveer anderhalf uur genieten van alles wat je over vulkanen kan te weten komen, plus zijn er ook resten te zien van mammoets die hier gevonden zijn.  Zag er dus wel interessant uit.

Helaas… aan de inkom van dit wandelpad aangekomen, werd ons medegedeeld dat het museum gesloten was wegens ….geen elektriciteit, die uitgevallen was door het stormweer.

Rampspoed bleef ons achtervolgen…en toen begon het ook nog te hagelen ook….

Ok dan rijden we verder naar Puerto Fuy, het havenstadje waar we eerder waren en waar we gezien hadden dat er precies een leuk restaurantje was.  We rijden naar daar en gaan daar lekker warme koffie drinken, misschien met iets lekkers erbij.  Weermaals helaas, de zaak zat overvol met allemaal gevluchte en gestrande toeristen.  Er is hier geen alternatief, buiten de bar-restaurant van ons hotel en deze zaak is er in de verre omtrek niets te bespeuren van horeca ofzo.

Dan maar terug naar onze lodge en gelukkig was er weer elektriciteit en hebben we nog een beetje kunnen Netflixen (daar gaat een mens voor op vakantie) daarna zijn we een biertje gaan drinken en zo kregen we de dag toch nog redelijk goed om.

Bij het avondeten zagen we dan ook nog tot onze grote verbazing het dak van het huis van de overburen voorbij vliegen, die zijn dus voorlopig ook dakloos.  Huizen zijn hier vooral houten constructies met golfplaten daken, dus die hebben niet veel nodig als het echt stormt.

 

Vannacht was het dan iets rustiger, het regende nog veel maar er was tenminste geen storm meer.  Na het ontbijt hebben we op ons gemak onze koffers gepakt en zijn we naar Chillan gereden.  Het was een rit van 480km waarvan de eerste 120km over kleine wegen ging en dus ook lang duurde.  Toen we vertrokken in Neltume sneeuwde het zelfs een beetje...

Het weer was nog steeds slecht, heel veel regen, dus traag rijden, vooral in de bergregio.

Eens we op Ruta 5 waren ging het beter en sneller en omdat we nu pal naar het noorden rijden geraken we stilaan ook uit de buienzone.  Alhoewel we nog wel 80% van de tijd regen hadden.

Rond 16.00 kwamen we aan in ons hotel voor vannacht in Chillan.  Het is een 5 sterrenhotel buiten de stad, maar dit maakt ons nu niets uit, we willen na een rijdag rust en luxe.  We hebben hier vanavond dan ook lekker geaperitiefd en lekker gegeten.

Nu hier in Chillan is het rustig weer geworden, het is eindelijk gestopt met regenen en tegen zonsondergang scheen de zon zelfs.  Het was echter de laatste dagen ook heel koud, denk maximum 4°C.

Voor de rest geen fotootjes bij deze aflevering omdat er niets te fotograferen viel met het slechte weer

vrijdag 27 oktober 2023

Valdivia en Huilo Huilo

 

26 en 27 oktober

Gisteren vertrokken we iets later vanuit Valdivia omdat we niet zo’n grote afstand af te leggen hadden ca 190km.

We reden rustig naar onze volgende tussenstop, het Nationale Park Huilo Huilo waar we de volgende 3 dagen zullen verblijven.

We hadden nog even geluk met het weer, de lucht was blauw en de merenregio en vulkanen waren prachtig te zien.





In Huilo Huilo zijn enkele heel speciale hotels, eerst hadden we eraan gedacht om daar te overnachten, maar toen we vaststelden dat een overnachting er meer dan €300 kostte en je minstens twee nachten moest blijven, hebben we toch maar een andere overnachtingsplaats gekozen, nu betalen we omgerekend € 300 voor 3 nachten.

Er was een heel vriendelijke ontvangst bij de Lodge en we kregen ook direct alle uitleg die we nodig hadden over de omgeving enzo.

Na de checkin zijn we nog even verder door gereden tot in Puerto Fuy, daar stopt de weg en gaat er een boot over het meer voor mensen die nog aan de andere kant van het meer wonen, of voor toeristen die even mee willen.




Toen we terug waren en effen wilden relaxen, merkten we de de TV niet werkte, dan maar effe vragen aan de receptie.  Geen probleem er kwam iemand om het euvel te herstellen, maar het bleek niet zo simpel, er was door de wind iets mis met de satelliet (alles gebeurd hier per satelliet) en het zou hersteld worden.  Even later zat er al iemand op het dak van onze cabana om het te maken.

En gelukkig is het gemaakt geraakt, want  vandaag is het hier héél slecht weer en als ik zeg héél slecht bedoel ik ook héééééél slecht.  Het regent al de hele dag, constant en hard.

Vanmorgen dachten we nog ons niet uit ons lood te laten slagen en toch een wandeling aan te vatten, maar het was onbegonnen werk, de paden waren glad en door de vele houten trappen die er zijn werd het niet minder.  Na een half uur waren we ook al goed nat en zijn we teruggedraaid.  We hadden op onze weg wel leuk gezelschap.  Overal zijn hier straathonden en die zijn heel lief en blij als ze mensen zien en als je ze maar effe aankijkt volgen ze je trouw.  Wij hadden vandaag ook onze hond, hij bleef bij ons en als wij stopten, stopte hij ook en wachtte op ons.  Is wel keigrappig.





We bezochten dan al maar één van de chique hotels hier.  Het is gebouwd rond één boom die in het midden staat, de rest van het gebouw loopt er als een spiralen houten constructie omheen.



De rest van de dag was het dan maar ons behelpen met bezigheden…We redden nog naar een dorpje links en rechts van Neltume, maar erg veel is hier niet te zien, een paar huisjes met plaatselijke inwoners meer niet.  Drinken en koekjes gaan kopen in de plaatselijke minisupermarkt en voor de rest hebben we Netflix gekeken (dus daarom al maar een geluk dat de satelliet gemaakt is)

Intussen is het Half 5 in de namiddag, straks gaan we een aperitiefje drinken hier in de bar-restaurant van de lodge, daarna eten en de rest van de avond nog maar wat Netflixen….We hopen dat het morgen ietskes of veel beter weer wordt, maar we vrezen ervoor…volgens de info die we hier krijgen blijft het zo het hele weekend maar zondagmorgen rijden we sowieso door…

woensdag 25 oktober 2023

Puerto Varas - Valdivia

 

Een relatief korte rit, hadden we voor de boeg vandaag, slechts 197km.

We rijden weer naar het noorden en zijn dus stillekesaan op de terugweg…

Valdivia is de oudste stad van Chili.  De haven ligt halverwege tussen Lima in Peru in het noorden en de Straat van Magelaan in het zuiden en was lange tijd de perfecte bevoorradingsplaats voor schepen die langs de zuidkant het continent moesten omronden (voor het Panamakanaal er was)

Eerst was de stad Spaans grondgebied, maar na een oorlog met de plaatselijke Mapuchi indianen maakten de Nederlanders gebruik om hier een enclave te stichten en daarna kwam het alsnog weer terug in handen van de Spanjaarden.

Later in de geschiedenis hebben de Duitsers hier ook nog wat scheepswerven en brouwerijen gesticht, eentje is er nog over, Kunstmann die wel best lekkere biertjes brouwt hebben we al geproefd gedurende onze reis.

Verder is Valdivia vooral bekend voor de aardbeving van 1960, die een kracht had van 9.5.  De aardbeving verwoeste de volledige stad en maakte ongeveer 2 miljoen mensen dakloos.

Na deze aardbeving waren er tsunami’s in Hawaii, de Filipijnen en het oosten van Nieuw Zeeland.

Vandaag heeft Valdivia een klein compact toeristisch centrum met als voornaamste trekpleister de vismarkt langs de rivier.  Vaste klanten hier zijn gigantische zeeleeuwen, gieren, aalscholvers en meeuwen.






Verder is er de slinger van Foucault en een onderzeeër die er ligt en die kan bezocht worden (deze was helaas gesloten vandaag).



We hadden dus tijd genoeg deze namiddag om alles goed te bezoeken en te bekijken en ook een wandeling door het ‘gewone’ deel van de stad te maken.  Het is er allemaal redelijk vervallen en vuil… niet speciaal het aangenaamste deel van Chili, maar dit hoort er ook bij.

Ons grootste avontuur was nog de auto in de parkeergarage krijgen.  We stonden heel de tijd voor het hotel op een ‘no parking space’ (met toestemming van het hotel) maar het werd tijd dat we de wagen in de ondergrondse garage parkeerden.  Daar stond echter een rij wagens aan te schuiven.  Eén wagen buiten, één wagen binnen, en dan maar hopen dat je juist dat vrije plekje vind…was wel spannend…

Gelukkig kozen we de juiste rij en vonden redelijk snel het enige vrije plekje in een parkeergarage van 2 verdiepingen.

Daarna was het tijd om te relaxen…

Zicht vanuit het sky-bar van het hotel op de 12de verdieping



dinsdag 24 oktober 2023

Lago Llanquihue

 

De bedoeling was om vandaag zoveel mogelijk van de omgeving van Lago Llanquihue te zien.  Het meer heeft een omtrek van 153 km en grotendeels loopt er een weg rond.  Een deel is echter enkel berijdbaar met 4X4 en loopt door de dichte bossen eromheen.

We vertrokken in Puerto Varas richting westkant van het meer naar Frutillar. Una frutilla is in het Zuid Amerikaans Spaans, een aardbei, de plaatsnaam is dus aardbeiveld. In het Spaanse Spaans is aardbei ‘fresa’ dit is weer één van de verschillen in taal.

Frutillar en omgeving zijn oorspronkelijk gesticht door Duitsers.  Dit kom je ook overal tegen in namen van huizen, plaatsjes enz…  Zo zie je er namen als Tante Puppe of Kuchen y pan, Isla Loreley of een straat die Salzburg noemt enz… Dit ter zijde…we komen voor het landschap.

Het beloofde een mooie zonnige dag te worden, maar vanochtend  moesten er eerst nog wat wolkjes weggewerkt worden.  De toppen van de vulkanen waren al zichtbaar, maar net eronder hing nog een wolkensluier.  Deze verdween in de loop van de dag en hoe langer hoe mooier werd de omgeving.

We maakten een korte stop in Frutillar en reden verder richting puerto Octay, maar iets voor deze plaats stopte de goede weg reeds, en reden we plots over ripio (grindweg). We hadden geen idee hoe de weg  verder er zou uitzien en omdat we wisten dat het eigenlijk een 4X4 weg zou worden, zijn we maar omgekeerd.  We reden terug naar Puerto Varas en vervolgden onze weg via de zuidkant van het meer tot in Ensenada en uiteindelijk eindbestemming aan het uiterste oostpunt van het meer Petrohue.

Intussen was het al namiddag en alle wolken waren verdwenen, zowel Osorno al Calbuco lieten zich van hun beste en mooiste kant zien. Het landschap is hier wondermooi, we konden niet stoppen met fotootjes maken.  Voor de Chilenen zijn de vulkanen  misschien eerder een probleem dan iets waar ze iets moois in zien, maar voor ons is het héél speciaal en zeker en vast dè hoofdreden om deze regio te bezoeken.














Op het einde van de weg in Petrohue bezochten we nog de watervallen, eigenlijk zijn het stroomversnellingen, maar het was ook wel weer een wondermooi natuurverschijnsel.



We waren echt heel blij met het weer!  Intussen staalblauwe hemel met mooie vulkaantjes….De lucht is echter koud, het was gemiddeld over de dag amper 15°

Het was alweer een stuk in de namiddag vooraleer we terug in Puerto Varas waren.  Auto geparkeerd aan ons hotel en terug op pad.

Er is het standbeeld van Princesa Licarayen, voor wie de legende en het verhaal achter de prinses wil lezen : De legende (en klik dan op Nederlands, want de oorspronkelijke tekst is in 't Spaans)

 


En daarna liepen we langs het meer naar het centrum om nog een beetje van het meer en de omgeving te genieten.

Toevallig kwamen we voorbij een zaak waar een plaatselijk artisanaal bier gebrouwen werd, en dat konden we natuurlijk niet onbezocht laten, tijd voor een aperitiefje dus.

Daarna rustig avondje met lekker eten in het hotel-restaurant, gnocchi met een soort van stoofvlees in tomatensaus en een flesje wijn erbij.

Ah ja, nog even ter herinnering, als je op de foto klikt, kan je ’m groter zien .





maandag 23 oktober 2023

Temuco - Puerto Varas

 

We blijven naar het zuiden rijden.  Intussen zitten we op het zuidelijkste punt van onze reis, dik 1000 km onder Santiago, we bereikten Puerto Varas.

Het stadje ligt aan de zuidelijke rand van het Lago Llanquihue en van hieruit kan je een toer maken rond het meer dat een omtrek heeft van 156km.  Van hieruit zien we 3 vulkanen: Tronador 3491 m hoog, laatste uitbarsting meer dan 10.000 jaar geleden, Osorno 2661m hoog, laatste uitbarsting in 1869 en Calbuco 2003m hoog, laatste uitbarsting in 2015.  Het zijn kegelvulkanen, dat wil zeggen dat ze een steile spits hebben, vooral bij Osorno is dit heel duidelijk zichtbaar, hij lijkt op Mount Fuji in Japan.

Het was de hele dag een beetje bewolkt rond de vulkanen, maar vanavond, net voor zonsondergang lieten 2 van de 3 zich toch mooi zien.  Morgen zou nog een zonnige dag zijn en krijgen we misschien nog eens een kans op mooie zichten.




 

Na aankomst in Puerto Varas, zijn we een beetje in het stadje gaan rondwandelen, maar buiten toeristische winkels en wat restaurantjes is daar niet echt veel te zien.  Het plaatsje heeft vooral zijn charme van de ligging aan het meer en de mooie zichten.

 


Vanavond hebben we dan ook ons 32 jarige huwelijksetentje genoten in het hotel.  Vis stond op het menu, zalm voor Guido en merluza (heek) voor mij.  Keilekker klaargemaakt met veel gewokte groenten en risotto.



Als dessert hadden we een chocoladen bol gevuld met Chileense bessen, nootjescrème en een saus van warme Pisco.

 

We zijn net nog eens buiten geweest en het is nu berekoud, denk dat het bijna vriest.  Hopelijk belooft dit een zonnige en heldere dag voor morgen.

 

zondag 22 oktober 2023

Curico - Temuco

Vandaag was een rijdag.  Af te leggen afstand, een kleine 500km.  Het grootste deel wel langs Ruta 5, de belangrijkste verkeersader van Chili.  Het is zondag, dus het was redelijk rustig op de weg, dat viel dus ook al mee.  We maakten 3 stops aan tankstations, het enige dat er langs de autostrade te zien en te doen is en daar kan je dan altijd een drankje kopen, sanitaire stop inlassen en eventueel een hapje eten.

Onze belangrijkste stop was Saltos de Laja, een heel indrukwekkende waterval ongeveer halverwege onze rit naar Temuco.  Normaal is er nog een boardwalk die loopt tot vlakbij de waterval, maar door de recente overstromingen hier was deze ingestort en dus afgesloten voor wandelaars.



 

Temuco is een grotere stad dan we verwacht hadden en ook daarom waren we weer blij dat we hier op een rustige zondag namiddag aankomen.  We logeren één nachtje in de Best Western hier, maar we kregen een ticket voor toegang tot het Casino dat om de hoek ligt en dat was ook weer wel speciaal omdat we anders daar nooit zouden naartoe gegaan zijn.

We zijn er echter niet gaan gokken, maar hebben enkel van de bar gebruik gemaakt en hebben onze aperitief er genoten (de intussen wel bekende Pisco Sour)

Wat eten betreft was het hier maar een mager beestje, in het casino was er hoogstens een sandwich of een schoteltje nacho’s te krijgen.  In ons hotel was het restaurant vandaag gesloten, maar – werd ons aan de receptie gezegd – er zijn eetgelegenheden genoeg langs de straat….Klopte ook, er was shoarma, Burger King, pizza, en een Peruviaans restaurant dat uitzonderlijk vandaag ook gesloten was.  Beste optie was dus de pizza die eigenlijk nog minder voorstelde dan Domino’s bij ons.  Maar ja we hebben gegeten hè…

Ah ja, wat het weer betreft…We hebben al heel de tijd fantastisch mooi weer.  Temperaturen tussen 20° en 24°.  De lucht is staalblauw, maar af en toe is er een frisse wind.  ’s Avonds koelt het heel snel af, zoals vandaag bijvoorbeeld is het momenteel om 23.00 u nog amper 6°.

Wij hopen héél hard dat het morgen ook nog helder is want dan gaan we vulkanen zien (als het meevalt)