De bedoeling was om vandaag zoveel mogelijk van de
omgeving van Lago Llanquihue te zien.
Het meer heeft een omtrek van 153 km en grotendeels loopt er een weg
rond. Een deel is echter enkel
berijdbaar met 4X4 en loopt door de dichte bossen eromheen.
We vertrokken in Puerto Varas richting westkant van het
meer naar Frutillar. Una frutilla is in het Zuid Amerikaans Spaans, een aardbei,
de plaatsnaam is dus aardbeiveld. In het Spaanse Spaans is aardbei ‘fresa’ dit
is weer één van de verschillen in taal.
Frutillar en omgeving zijn oorspronkelijk gesticht door
Duitsers. Dit kom je ook overal tegen in
namen van huizen, plaatsjes enz… Zo zie
je er namen als Tante Puppe of Kuchen y pan, Isla Loreley of een straat die
Salzburg noemt enz… Dit ter zijde…we komen voor het landschap.
Het beloofde een mooie zonnige dag te worden, maar
vanochtend moesten er eerst nog wat
wolkjes weggewerkt worden. De toppen van
de vulkanen waren al zichtbaar, maar net eronder hing nog een wolkensluier. Deze verdween in de loop van de dag en hoe
langer hoe mooier werd de omgeving.
We maakten een korte stop in Frutillar en reden verder richting
puerto Octay, maar iets voor deze plaats stopte de goede weg reeds, en reden we
plots over ripio (grindweg). We hadden geen idee hoe de weg verder er zou uitzien en omdat we wisten dat
het eigenlijk een 4X4 weg zou worden, zijn we maar omgekeerd. We reden terug naar Puerto Varas en vervolgden
onze weg via de zuidkant van het meer tot in Ensenada en uiteindelijk eindbestemming
aan het uiterste oostpunt van het meer Petrohue.
Intussen was het al namiddag en alle wolken waren
verdwenen, zowel Osorno al Calbuco lieten zich van hun beste en mooiste kant
zien. Het landschap is hier wondermooi, we konden niet stoppen met fotootjes
maken. Voor de Chilenen zijn de
vulkanen misschien eerder een probleem
dan iets waar ze iets moois in zien, maar voor ons is het héél speciaal en
zeker en vast dè hoofdreden om deze regio te bezoeken.
Op het einde van de weg in Petrohue bezochten we nog de
watervallen, eigenlijk zijn het stroomversnellingen, maar het was ook wel weer
een wondermooi natuurverschijnsel.
We waren echt heel blij met het weer! Intussen staalblauwe hemel met mooie
vulkaantjes….De lucht is echter koud, het was gemiddeld over de dag amper 15°
Het was alweer een stuk in de namiddag vooraleer we terug
in Puerto Varas waren. Auto geparkeerd
aan ons hotel en terug op pad.
Er is het standbeeld van Princesa Licarayen, voor wie de
legende en het verhaal achter de prinses wil lezen : De legende (en klik dan op Nederlands, want de oorspronkelijke tekst is in 't Spaans)
En daarna liepen we langs het meer naar het centrum om
nog een beetje van het meer en de omgeving te genieten.
Toevallig kwamen we voorbij een zaak waar een plaatselijk
artisanaal bier gebrouwen werd, en dat konden we natuurlijk niet onbezocht
laten, tijd voor een aperitiefje dus.
Daarna rustig avondje met lekker eten in het hotel-restaurant,
gnocchi met een soort van stoofvlees in tomatensaus en een flesje wijn erbij.
Ah ja, nog even ter herinnering, als je op de foto klikt,
kan je ’m groter zien .

.jpg)


Geen opmerkingen:
Een reactie posten