Een relatief korte rit, hadden we voor de boeg vandaag,
slechts 197km.
We rijden weer naar het noorden en zijn dus stillekesaan
op de terugweg…
Valdivia is de oudste stad van Chili. De haven ligt halverwege tussen Lima in Peru
in het noorden en de Straat van Magelaan in het zuiden en was lange tijd de
perfecte bevoorradingsplaats voor schepen die langs de zuidkant het continent
moesten omronden (voor het Panamakanaal er was)
Eerst was de stad Spaans grondgebied, maar na een oorlog
met de plaatselijke Mapuchi indianen maakten de Nederlanders gebruik om hier een
enclave te stichten en daarna kwam het alsnog weer terug in handen van de
Spanjaarden.
Later in de geschiedenis hebben de Duitsers hier ook nog
wat scheepswerven en brouwerijen gesticht, eentje is er nog over, Kunstmann die
wel best lekkere biertjes brouwt hebben we al geproefd gedurende onze reis.
Verder is Valdivia vooral bekend voor de aardbeving van 1960,
die een kracht had van 9.5. De aardbeving
verwoeste de volledige stad en maakte ongeveer 2 miljoen mensen dakloos.
Na deze aardbeving waren er tsunami’s in Hawaii, de
Filipijnen en het oosten van Nieuw Zeeland.
Vandaag heeft Valdivia een klein compact toeristisch
centrum met als voornaamste trekpleister de vismarkt langs de rivier. Vaste klanten hier zijn gigantische
zeeleeuwen, gieren, aalscholvers en meeuwen.
Verder is er de slinger van Foucault en een onderzeeër
die er ligt en die kan bezocht worden (deze was helaas gesloten vandaag).
We hadden dus tijd genoeg deze namiddag om alles goed te
bezoeken en te bekijken en ook een wandeling door het ‘gewone’ deel van de stad
te maken. Het is er allemaal redelijk
vervallen en vuil… niet speciaal het aangenaamste deel van Chili, maar dit hoort
er ook bij.
Ons grootste avontuur was nog de auto in de parkeergarage
krijgen. We stonden heel de tijd voor
het hotel op een ‘no parking space’ (met toestemming van het hotel) maar het
werd tijd dat we de wagen in de ondergrondse garage parkeerden. Daar stond echter een rij wagens aan te
schuiven. Eén wagen buiten, één wagen
binnen, en dan maar hopen dat je juist dat vrije plekje vind…was wel spannend…
Gelukkig kozen we de juiste rij en vonden redelijk snel
het enige vrije plekje in een parkeergarage van 2 verdiepingen.
Daarna was het tijd om te relaxen…
Zicht vanuit het sky-bar van het hotel op de 12de verdieping
Geen opmerkingen:
Een reactie posten