Vandaag was een rijdag.
We vertrokken vanmorgen na het ontbijt in Viña naar La Serena, een
tocht van ongeveer 500 km. Bedoeling was zo veel mogelijk langs de kust te
rijden, wat ons grotendeels ook wel gelukt is.
Van Viña del Mar reden we naar Reñaca, Maitecino, Zapillar en Papudo.
In Papudo gingen we pas echt de autostrade (Panameric(ana Hwy 5) op.
Iets buiten Zapillar stopten we aan een Mapuchi kerkhof
(De Mapuchi zijn één van de oorspronkelijke inwoners van Chili.) dat gelegen is
vlakbij de Stille Oceaan. Het is echt
wel de mooiste begraafplaats die ik ooit gezien heb. De fotootjes zeggen alles…
.jpg)
Eenmaal op Hwy 5 ging onze rit snel vooruit, alhoewel het
nog 16.00 door was eer we in ons hotel in La Serena aankwamen.
Wat vooral opviel was de verandering in landschap. De regio waar we vertrokken was nog
weelderig, groen en met vruchtbare gronden, maar hoe verder we noordelijk
reden, hoe droger en minder begroeiing er was.
Uiteindelijk bestond de begroeiing hoofdzakelijk nog uit cactussen.
De autostrade was ook zeer rustig, soms leek het alsof
die er speciaal voor ons gelegd was….Op een bepaald moment stak er zelfs een
kudde geiten de weg over….onvoorstelbaar toch???
We verblijven vandaag in Diego de Almagro Hotel in La
Serena, het is een hotelketen die we tijdens onze reis meermaals geboekt
hebben, maar ik denk dat ze hier in Serena een zwaar weekend gehad hebben, want
de vriendelijkheid spatte ervanaf (not).
De garçon in het restaurant had zelfs precies zijn haar nog niet gekamd
vandaag…Maar allé, het eten was ten minste lekker. Guido heeft reineta gegeten, een typische vis
van het zuidelijkste zuidelijke halfrond en ik at witte tonijn (nooit eerder
van gehoord, maar het was super lekker)
La Serena vormt samen met Coquimbo ook weer een soort van
dubbelstad. Coquimbo is superdruk en
dicht bevolkt, La Serena is een rustigere badplaats. Ons hotel ligt vlak aan het strand en
tegenover de vuurtoren, het enige bezienswaardige monument hier.
De vuurtoren zelf werd gebouwd in 1950 voor de Chileense
Navy en werd in 2010 uitgeroepen tot nationaal monument. Door de tijd geraakte het gebouw echter in
verval en zou het moeten hersteld worden, maar diverse onderzoeken wezen uit
dat een opkalefateren van de buitenkant zou volstaan want er was/is voorlopig
nog geen instortingsgevaar voor het gebouw.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten