Deze voormiddag zijn we een beetje door de omgeving van
Curico gaan rondrijden. Curico is geen al
te groot stadje(ca 155.000 inwoners), maar door de laagbouw is het
uitgestrekter dan je zou verwachten.
Eens buiten het centrum zie je ook het echte Chileense leven hier, dat
toch nog niet zo rijkelijk is. Simpele
woningen in toch wel iets minder interessante buurten, maar toch ook niet arm
te noemen….mensen leven hier een iets lagere versnelling dan wij gewoon zijn. Iets buiten deze wijken is de grootste Mall
van de stad met de chiqueste winkels waar alles te koop is, en ter vergelijking
een paar Skechers (er is zelfs meer keuze)kost er even veel als bij ons in
België.
We zijn in de wijnregio van Chili, dus een bezoek aan een
wijngaard stond op het programma. Namiddag
gingen we voor een toer bij Miguel Torres.
Miguel Torres is intussen 85 jaar en leidt nog steeds het
bedrijf dat hij in 1979 in Chili opstartte.
In Spanje is hij ook al bekend van wijnen zoals Sangre de Toro enz…die
ook bij ons te koop zijn.
Deze wijngaard heeft 9 verschillende druivensoorten
waarvan wijn gemaakt wordt, met als belangrijkste de Carmenere druif, die in Europa
uitgestorven was door ziektes, maar hier in Chili weer herboren is. Naar onze smaak is de wijn van deze druif ook
de beste Chileense wijn.
We deden dus een toer met 6 personen, wij 2, een koppel
uit Venezuela dat sinds 6 jaar in Santiago woont en een Chileens koppel die
(raar maar waar) blijkbaar de kost verdienden als bierkenners. Ze waren ook al enkele keren in België geweest
en kenden alle bieren die wij opnoemden en wisten ook alles van onze
biercultuur. Heel leuk want meestal kennen ze buiten België hoogstens Stella
ofzo…
Na afloop van de toer mocht er lekker geproefd worden van
de wijn en de porto die hier ook gemaakt wordt en al snel zat de sfeer er met
ons 6 goed in. Het bierkennerskoppeltje had echter nog geen vervoer om terug
naar Curico centrum te geraken, dus hebben wij hun meegenomen. Bleef leuk want het was echt wel een gezellig
koppel. Halfweg stelde ze vast dat ze
haar gsm vergeten was in de wijngaard, dus konden we terugkeren, maar ook dat
was geen enkel probleem door hun sympathieke manier van doen (de afstand tussen
hotel en wijngaard was ook maar 3km )
Daarna zijn we eindelijk naar de Plaza de Armas
gewandeld, het echte centrum van het stadje.
Het is een prachtig, rustig pleinpark, maar er rond is niets te beleven,
wel zijn er in de directe omgeving nog steeds de resten van de zware aardbeving
van 2010 te zien. Deze aardbeving had
een kracht van 8,8 er vielen toen 799 doden.
Toen wij in 2013 hier waren zagen we nog veel meer van de verwoestingen,
maar tot op vandaag is nog niet alles heropgebouwd of hersteld.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten